ဧရာဝတီမြစ်ကြီးသိပါသည်အတွက် ကျေးဇူးစကား

ကျွန်တော်၏ အသက် ခုနစ်နှစ်အရွယ်ခန့်တွင် ဧရာဝတီတိုင်း၊ ဝါးခယ်မမြို့နယ် အတွင်းရှိ လမုတန်းဆိုသည့်ကလေးသို့ ဘဘုန်းနှင့်အတူ လိုက်ပါနေထိုင်ခွင့် ရခဲ့ပါသည်။ ရွာကလေး၏ ထိပ်တွင် အရှေ့နှင့်အနောက်စီးနေသော ကြည်လင်စိမ်းမြလှပသည့် ဧရာဝတီမြစ်ကြီး ရှိနေပြီး ရွာ၏အလယ်တွင် တစ်ရွာလုံး အားကိုးအားထားပြုကြရသော ချောင်းကြီးတစ်ချောင်းက တောင်နှင့်မြောက် စီးလျက်ရှိနေပါသည်။

လမုတန်းရွာကလေးသည် ဆန်စပါး၊ အသားငါးကအစ သောက်ရေ၊ သုံးရေအထိ ကျွန်တော်၏ ချက်မြှုပ်ဇာတိဖြစ်သော မကွေးတိုင်းထဲတွင် ရှိသည့် အညာရွာကလေးထက် အဆပေါင်းများစွာ သာယာစိုပြည်သည့် နေချင့်စဖွယ်ရွာ ကလေးတစ်ရွာ ဖြစ်ပါသည်။

ကျွန်တော်သည် ထိုရွာကလေးရှိ မူလတန်းကျောင်းကလေးတွင် ပညာရည်နို့ သောက်စို့ခဲ့ရပါသည်။ ထိုရွာသူ ရွာသားများက ကျွေးသော ထမင်း၊ ဟင်းများကို စားခဲ့ရ ပါသည်။ ထိုရွာသူ ရွာသားများ ခင်းသော လမ်းမထက်၌ ခလုတ်မထိဆူးမငြိ လျှောက်ခဲ့ရ ပါသည်။ ထိုရွာသူ ရွာသားများနည်းတူ ဧရာဝတီမြစ်ရေကို အတူတကွ သောက်သုံး ကူးခပ်ခွင့်ရခဲ့ပါသည်။ ထိုရွာသူ ရွာသားများအားလုံးမှာ ကျွန်တော်၏ ထမင်းရှင်များ ဖြစ်ခဲ့ကြပါသည်။

ကျွန်တော်၏ ထမင်းရှင်များအတွက် ကျွန်တော် ငယ်စဉ်က ပြန်ပေးခဲ့ရသည်မှာ “ဆွမ်းတော်ဗျိုး…” ဆိုသည့် အော်သံကလေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်သည် “ဆွမ်းတော်ဗျိုး…” ဟု အော်ရင်း လမုတန်းရွာကလေး၏ အရိပ်အောက်၌ လေးနှစ်လေးမိုး ခိုခွင့်ရခဲ့ပါသည်။

အတူစားခဲ့ကြဖူးသော၊ အတူသွားခဲ့ကြဖူးသော ကျွန်တော်နှင့် ရွယ်တူများကအစ၊ ကျွန်တော့်အောက် ငယ်သူများအပါ၊ ကျွန်တော့်အား အမြဲတစေ စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသော ကျွန်တော့်ထက် ကြီးသူများ အားလုံးဆီသို့ ကျွန်တော့်အနေဖြင့် တစ်နေ့တော့ အရောက် ပြန်ပြီး ပြေးတွေ့လိုက်မည်ဟု စိတ်ကူးထားခဲ့ပါသည်။

သို့သော် ထိုစိတ်ကူးသည် ဆယ်စုနှစ် နှစ်စု ကျော်သည်အထိ ဖြစ်မလာနိုင်ခဲ့ သေးပါ။ နောက်လည်း ဖြစ်လာမည်လားဟု ကျွန်တော် သေချာမသိပါ။ လူဆိုသည်မှာ ကွေးသော လက် မဆန့်မီ၊ ဆန့်သောလက် မကွေးမီ ဟု ရှေးပညာရှိကြီးများက ဆိုခဲ့ကြသည် မဟုတ်လား။

သို့နှင့်ပင် ယခုစာအုပ်ကလေးကို ကျွန်တော်ရေးဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ယခု စာအုပ်ကလေးကို “သူ၏ထမင်းတစ်နပ်ကို စားဖူးပြီး သူ၏ကျေးဇူးကို သိတတ်သော” ဟု ကျွန်တော်တို့ သိခဲ့၊ သင်ခဲ့ရသည့် သမိုင်းသင်ခန်းစာထဲက ငါးစီးရှင် ကျော်စွာ၏ ကျွန်ယုံဖြစ်သူ ငခင်ညိုက သူ၏ ထမင်းရှင်ဖြစ်သော အသင်္ခရာစောယွန်းအပေါ်၌ ကျေးဇူးသိတတ်သည့် စိတ်၊ စေတနာမျိုးဖြင့် ရေးသားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ကျွန်တော့်အပေါ်၌ တင်ရှိခဲ့ဖူးသော လမုတန်းရွာကလေး၏ ကျေးဇူး အစုစုတို့အား ယခုကဲ့သို့ စာအုပ်ကလေးတစ်အုပ်ဖြင့် သတိတရရေးပြီး ဆပ်ခွင့်ရခဲ့သည့်တိုင် အလုံးစုံ ကျေနိုင်မည်ဟုလည်း အထင်မရောက်ဝံ့ပါ။ လမုတန်းရွာကလေးက ကျွန်တော့်အပေါ်၌ တင်ရှိဖူးခဲ့သော ကျေးဇူးအနန္ဒတို့မှာ ထိုမျှလောက်မက ကျွန်တော့်ရင်၌ စွဲစိုက်၊ ထင်ကျန် ရစ်နေပါသည်။

ထိုကျေးဇူး အစုစုတို့အား အောက်မေ့တမ်းတသောစိတ်ကို ဦးထိပ်ပန်ဆင်လျက် ယခုစာအုပ် ကလေးကို ကျွန်တော်၏ အလွမ်းရင်ထက် မှတ်ကျောက်တင်၍ ရေးခြစ်သီကုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤစာအုပ်ကလေး ရေးဖြစ်စေရန်အတွက် အဖက်ဖက်က ဝိုင်းဝန်းကူညီခဲ့ကြသော ညီမလေး ဖြူစန်း၊ သူငယ်ချင်း စိုးပိုင်နှင့် အစ်ကိုကြီး ကိုအောင်မြင့်ဦးတို့ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ကြောင်း မှတ်တမ်းတင် ဖော်ပြအပ်ပါသည်။

 

#လူခါး

#ဧရာဝတီမြစ်ကြီးသိပါသည်_စာအုပ်မှ

၂၀၂၆-၀၅-၃၀