Saturday, 21 May 2022

ထက်ဝေအောင် ကားဝယ်ခြင်း


 

 ထက်ဝေအောင်က ပြောလိုက်တယ်။

 ''ဝိုး..ဒါ စက်နှိုးထားတာသေချာရဲ ့လား''

 ''ဟုတ်ပါတယ်ခင်ဗျာ'' 

 ကားအရောင်းစာရေးက ခေါင်းကလေးကို ညိတ်ပြီး ရိုရိုသေသေနဲ ့ပြန်ပြောတယ်။

 ''စက်သံက ငြိမ်လှချည်လား ကိုယ့်လူရ'' 

 ထက်ဝေအောင်က မယုံကြည်တဲ့လေသံနဲ ့အရောင်းစာရေးကို အတွန် ့တက်လိုက်တယ်။

 ''ဒီကားက ဟိုင်ဘရစ်ကားလေဗျာ''

 ကားအရောင်းစာရေးက ကားကိုတစ်ချက် ညွှန်ရင်းပြန်ပြောတော့ ထက်ဝေအောင်ရဲ ့နှုတ်ကနေ 'ဟိုက်ဘရစ်ဟုတ်လား'လို ့ ပြန်မေးမိသွားရတယ်။

 ''ဟုတ်တယ်ဗျ..။ ဒီကားက ဓာတ်ဆီရော လျှပ်စစ်နဲ ့ရော သုံးလုုိ ့ရတဲ ့နှစ်မျိုးသုံးလို ့ရတဲ့ ကားဗျ''

 ထက်ဝေအောင်ဟာ နည်းနည်းတော့ အံ့သြသွားတယ်။ 

 ''သဘောပေါက်ပြီ။ငါ့ကားထက်တော့ စက်သံငြိမ်တယ်ကွ။ငါ့ကားက ဆယ်နှစ်ရှိနေပြီ''

 ''သေချာပါတယ်ဆရာ။ အခုဒီကားက တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်'' ဆိုပြီး ထက်ဝေအောင်ရဲ ့စကားကို ကားအရောင်းစာရေးက တစ်ချက် ထောက်ပေးလိုက်တယ်။

 ''ငါလည်း အဲ့လိုထင်တာပဲကွာ။ ငါ့မှာ ကားအသစ်တစ်စီးရှာဖို ့အချိန်မရှိတော့ဘူး ဟေ့ကောင်ရေ''

 ''ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာ။ ဒီနေ ့ဟာ ဆရာ့အတွက် ကံထူးတဲ့နေ ့ပဲလို ့ကျွန်တော်ထင်ပါတယ်။ဆရာ ဒီကားကို ကြိုက်တယ်ဆိုရင် စမ်းမောင်းကြည့်လို ့ရပါတယ်ခင်ဗျာ''

 ''ငါ စမ်းမောင်းကြည့်ရမယ်''

 ''ဆရာ ဆန္ဒရှိရင်ပေါ့ ဆရာ''

 ''အေးကွ။ ငါလည်း ဒီလိုကား အသေးလည်းကြိုက်တာပဲ။မြို့ ထဲမှာလည်း မောင်းလို ့ပြုလို ့အဆင်ပြေတယ်လေကွာ။ဒါပေမဲ့...''

 ''ဆရာက ဒီထက်ပိုကြီးတဲ့ ကားကို ရှာချင်သေးတာလားခင်ဗျာ''

 ''အေးကွာ။ မင်းလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ။ ငါ့မှာ အိမ်ထောင်နဲ့ဟ ၊ ကလေးနှစ်ယောက်လည်း ရှိနေတော့..''

 ''အု်ိး..ဟုတ်တာပဲ။ ဒါဆို အလတ်စား VAN ကားလေးတစ်စီးဆိုရင်ရောဆရာ''

 ''ငါ အဲဒီကားကို တီဗွီကြေညာထဲမှာ တွေ ့ဖူးတယ်''

 ''အဲဒီကားဟာ မိသားစုနဲ ့ ကလေးတွေအတွက်တော့ အတော်

လူကြိုက်များတယ် ဆရာရေ။ကျေးဇူးပြုပြီး သေသေချာချာ ကြည့်ကြည့်ပါ''

 ''အထဲမှာလည်း ကျယ်တယ်နော့''

 ''ဟုတ်တယ်ဆရာ။ ထိုင်ခုံသုံးတန်းပါတယ်။ဆရာ မလိုချင်ရင် 

တစ်တန်းကို ဖြုတ်ထားလို ့ရတယ်။ပြီးတော့ မိသားစုခရီးရက်

ရှည်သွားတဲ့အခါ ဝန်စည်စလည်တွေထည့်ပို ့စင်တစ်ခုကို အဲဒီနေရာမှာ ထားလို ့ရတယ်''

 ''အိုကေ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို ့က တစ်နှစ်ကို ခရီးက နည်းနည်းပဲ သွားတာကွ။ မြို ့ထဲလောက်ပဲ ပတ်မောင်းနေတာက ပိုများတယ်''

 ''ငါ ပိုင်တဲ့ ကျွမ်းတဲ့ နေရာလေးတွေလောက်ပဲ မောင်းတာ''

 ''ဒီကားက ကြီးတာတော့မှန်တယ်ဆရာ။ ဒါပေမဲ့ ကွေ ့ရပြုရတာ လွယ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ဒါ့ကြောင့်လည်း လူကြိုက်များနေတာပေါ့''

 ''တကယ်ရော ဟုတ်ရဲ ့လားကွာ''

 ''ဆရာ အခု စမ်းမောင်းကြည့်ချင်ပါသလားခင်ဗျာ''

 ''အိုကေ..အိုကေ..။တစ်မိနစ်လောက်စောင့်ပေး''

 ''ဘာဖြစ်လို ့လဲဆရာ''

 ''ဒီကားကို ငါတကယ်ကို လိုချင်နေခဲ့တာ ကြာပြီကွ''

 ''ဒါဆို ဆရာ ဘာများတွေးနေစရာရှိလို ့ပါလဲ ခင်ဗျာ''

 ''ဒီကားအနီကို အကြိုက်ဆုံးပဲကွာ''

 ''ဆရာသေချာကြည့်တတ်သားပဲဗျ။ ဒါ ကျွန်တော်တို ့ဆီမှာ ရှိတဲ့ထဲက အကောင်းဆုံးကားပဲ ခင်ဗျ''

 ''အေးကွာ။ ငါ ကလေးဘဝကတည်းက ဒီလိုကားမျိုး လိုချင်ခဲ့တာ''

 ''ရှေ ့ခန်းထဲကို တစ်ချက်ဝင်ထိုင်ကြည့်ကြည့်ပါလားဆရာ''

 ''ကျေးဇူးပဲကွာ။ ထိုင်ခုံကတော့ အိနေတာပဲဟေ့''

 ''လူတွေက ဒီကားကို သွားနေတဲ့ ဧည့်ခန်းလို ့ခေါ်ကြတယ်ဆရာရေ''

 ''ငါကြိုက်တယ်ကွာ။ ငါက ကုမ္ပဏီမှာ ဒါရိုက်တာကွ''

 ''ဒါ တကယ်ကောင်းတဲ့ကား မဟုတ်လားဆရာ။ ကောင်းလည်းကောင်းပါတယ်လေ။ ဆရာ မောင်းမကြည့်ချင်ဘူးလားခင်ဗျာ''

 ''ဒါပေမဲ့..ခဏကွာ''

 ''ဘယ်လိုခဏလဲ ဆရာ''

 ''ဒီကားသာ တိုက်လို ကတော့ ငါ ရှော့ရပြီး သေမှာပဲဟေ့''

 ''အန်''

 ''ဒီကားဟာ ငါ့အတွက်မဟုတ်ဘူးလို ့ထင်တယ်ကွာ။ ငါ van ကားလေးပဲ ယူသင့်တယ်''

 ''ရပါတယ်ဆရာ။ အဆင်ပြေသလို လုပ်ပါ''

 ''ဒါပေမဲ့ လမ်းတွေကကျဉ်း၊ အကွေ ့တွေကများနဲ ့ကွာ။ ဘယ်ကားက ပိုအဆင်ပြေမလဲဆိုတာ...''

 ''ဆရာ။ ကားအားလုံးကို ဆရာစမ်းမောင်းကြည့်ပါ။ ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ပါဆရာ''

 ''ငါ စဉ်းစားလို ့ကို မရဘူး ကွာ''

 ''ဘာကို စဉ်းစားလို ့မရတာလဲဆရာ''

 ''ငါ အကုန်လုံးမောင်းကြည့်မိရင်..ငါ အကုန်လုံး လိုချင်မိမှာကွ။ ဒီနေ ့ဟာ ငါ ကားဝယ်သင့်တဲ့နေ ့ဟုတ်ဘူး ထင်တယ် ငါ့ကောင်ရေ။ ဒီတော့ ငါ သွားပြီကွာ..။ တာ့''

 ''နေပါဦးဆရာ...နေပါဦး။ ပြန်လာပါဦးဆရာ..ဆရာ''

 ပိုက်ဆံတစ်ပြားမှ မပါသော ထက်ဝေအောင်သည် အရောင်းစာရေးလေးခေါ်နေသည့်ကြားထဲမှာ ဖင်မြီးတန်းအောင် ထွက်ပြေးလေတော့သတည်း။


      အင်္ဂလိပ် ဝတ္ထု

      A New Car ကို ဆီလျော်အောင် ပြန်ဆိုးထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။

    

    #လူခါး

ကျောက်ပန်းတောင်းသားရဲ့ လက်ရေး


အမည်-အောင်အောင်

အသက်-သား၁၊သမီး၁

နောက်ဆုံးပြောချင်တဲ့စကား-

အမှောင်ထုက အားကြီးလွန်းရင်တောင်

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မီးရှို့ပြီး လင်းကြ။


             #လူခါး

      ၂၀၂၂-၀၂-၀၃




မြို့တစ်မြို့ကို ဦးညွတ်ခြင်း



     ဘဝမှာ အမှားများစွာ ကျွန်တော်ကြုံခဲ့ဖူးပါသည်။အချို့အမှားများက မသိ၍မှားခဲ့သည့်အမှားများဖြစ်၍ အချို့အမှားများက သိသိနှင့်­မှားခဲ့သောအမှားများဖြ­စ်သည်။ မည်သို့ပင်မှား­မှားအမှားသည် အမှားသာဖြစ်­လေသည်။ သို့သော်မသိလိုက် မသိခင်ကအမှားနှင့် သိ­သိကြီးနှင့်မှားသောအမှား မည်သည့်အမှားက ပိုမှားသနည်းဟု ယခုတလော ကျွန် တော်စ­ဉ်းစားနေမိသည်။


   သေချာသည်ကတော့ မည်သူ မှ မမှားချင်ကြတာပဲဖြစ်သည်။မည်သူမှ မမှားချင်ဘဲမှားခဲ့ဖူးကြမှာပဲ ဖြစ်၏။အနည်းဆုံးတော့ ကျောင်းသို့အလာ စာအုပ်မှားထ­ည့်လာတာမျိုးက အစ အလုပ်ခွင်သို့အဝ­င် စာရင်းဇယား မှားတွက်မိတာမျိုး အထိပေါ့။­


    အမှားနှင့်ပတ်သက်­၍ လူအမျိုးမျိုးက အဓိပ္ပါယ် အမျိုးမျိုး ဖွင့်ဖူးကြတာကိုလည်း ကျွန်တော်ဖတ်ခဲ့ မှတ်ခဲ့ ဖူးပါသည်။ အချို့အမှားများက သူတပါးအား­ ထိခိုက်စေတ်သောအမှား။­ အချို့အမှားများကတော့ ကိုယ်ယ့်ကိုယ်ကို ထိခိုက်နစ်နာစေတတ်သော အမှား မျိုး။ 

­

    ဒိုင်းနမိုက်ကို ­စတင်တီထွင်ခဲ့သော အယ်ဗ­ရက်နိုဗယ်လ်သည် သူတီထွင်ခဲ့သော ဒိုင်းနမိုက်က လူတွေကိုသေစေတတ်သော အဏုမြူ ဗုံးအဖြစ် လူ့အသက်ပေါင်းများစွာကို­ ဆွတ်ခြွေ ပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယော စစ်ခင်း တစ်နိုင်ငံနှင့် တစ်နိုင်ငံ ကျူးကျော်ဗိုလ်ကျသည့် နေရာ၌ လူများက အသုံးပြုကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ သူ့တွေ့ရှိချက်အတွက်နောင်တရသွားခဲ့သည် ဟု ဖတ်ခဲ့မှတ်ခဲ့ဖူးပါသ­ည်။ 


    ငါတော့ အမှားကြီး­မှားခဲ့ပြီ ဟု သူ နောင်တတွေ တနင့်တပိုးကြီး ရသွားလေသလား ဟု ကျွန်­တော် စဉ်းစားမိသည်။ ကျွန်တော့်အမြင်ကမူ သူ၏တီထွင်စမ်းသပ်­ တွေ့ရှိချက်သည်မမှား­။ သူ တီထွင်ခဲ့သောဒိုင်းနမိုက်ကို တလွဲ­အသုံးချ ကိုယ်ကျိုးရှာ­သူများကသာ မှားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည် ဟု ဆိုချင်သည်။  


 ကိုယ်ထားခဲ့သော အမှန်ခြစ်သည် သူတပါး၏ ပယောဂကြောင့် ကြက်ခြေခတ်ဖြစ်သွားတာမျိုး။


      အချို့အရာများသ­ည် ကိုယ်ကျိုးအတွက်မဟု­တ်ပါဘဲ ပြုလုပ်ဖန်တီပေးသူက ပြုလုပ်ဖန်တီးပေးလိုက်သော်လည်း တဆင့်ပြန်လည်အသုံးချသူကြောင့် အမှားအရာမည်သွားသော အမှားများဖြစ်သွားတတ်သည်သာ။ ထိုအမှား­မျိုးကို မရည်ရွယ်ဘဲမှားသောအမှား ဟု ခွင့်လွှတ်နားလည်ပေးသင့်ပါရဲ့လား။ သေချာသည်ကတော့ မှားယွင်းခဲ့ပြီ ဖြစ်သောအမှားသည် ­အမှန်ပြန်ဖြစ်ဖို့ အင်မတန်ခဲယဉ်းလေ၏။ 


 စာ­ရွက်အဖြူဆွတ်ဆွတ်ပေါ် မှင်တစ်စက်ချမိလိုက်သလိုမျိုး။­


   တခါက ကိုရီးယားသင်္ဘောတစ်စင်းသည် ပင်လယ်ပြင်တွင်နစ်မြုပ်ခဲ့လေသည်။ ထိုသင်္ဘောပေါ်တွင်ပါသော လေ့လာရေးကျောင်းသားလေးများထဲမှ အတော်များများ ရေနစ်သေဆုံးသွား­ခဲ့၏။ အချို့လည်းကံကောင်းထောက်မသဖြင့်­ ကယ်ဆယ်ခြင်းခံရလေသည်။­  


     ထို ကယ်ဆယ်ခံရသူများထဲတွင် ထိုလေ့လာရေး­ခရီးကို ဦးဆောင်ရသူ ဒုတိယကျောင်းအုပ်­ဆိုသူလည်းပါ၏။ သို့သော် ထိုကျောင်းအုပ်သည် ကယ်ဆယ်ခြင်းခံရပြီးနောက်မှပင် သင်္ဘောမှောက်သည့် ကိစ္စမှာ သူ့တွင်လုံးဝတာဝ­န်ရှိသည်ဟု ယူဆကာ သူ့ကိုယ်သူ အဆုံးစီရင် သွားခဲ့သည်။ 


     ထိုလုပ်ရပ်ကိုကြည့်ပြီး ကျွန်တော်တွေးနေမိသည်။ ထိုကျောင်းအုပ်မှာ သူ့အမှားသူ ­ဝင်ခံသွားခြင်းလား။ သူ­မှားခဲ့ပါသည် ဆိုတာကို အသက်ပေးပြီး သက်သေပြသွားခြင်းလား။ ကျွန်တော်တို့ကရော ထိုကိစ္စကို ခင်ဗျားမှားတယ် ကျောင်းအုပ်ကြီး­ ဟု ပြောရက်ကြပါ့မလား။ သေချာသည်ကတော့ ထိုသတင်းကို  သိသူတိုင်း ထိုကျောင်းအုပ်ကို လေးစားစိတ်ဖြင့်

နှမြောတသဖြစ်မိမှာ­ကတော့ အမှန်ပဲဖြစ်လေသည်။


    အချို့အမှားများက­ အဲသလို လေးစားကြည်ညို­ဖို့ ကောင်းနေတတ် ပါပြီကောလေ။


    အမှားကို အမှားဟု ­တရားသေပြောမရသောအမှားမျိုးလည်း ရှိနေခဲ့ကြော­င်း ကျွန်တော် ပြောချင်­ပါသေး၏။  ထိုကဲ့သို့ဖြစ်ရပ်မျိုးကို ကျွန်တော်တို့ချစ်သော ကျွ­န်တော်တို့မြို့ကလေး­၏မြောက်ဘက် ဆယ့်ခြောက်­မိုင်အကွာ၌ လူဖြစ်ပြီးနိုင်ငံ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခဲ့သော ဗိုလ်ချုပ် အောင်ဆန်းသည်လည်း ­ကြုံခဲ့ဖူးသည်လေ။ 


 ဗိုလ်ချုပ်တို့ လု­ပ်ကြံခံရမည့်နေ့က ဦး­မြက အတွင်းဝန်ရုံအား အ­စည်းအဝေးကျင်းပနေစဉ်အတွင်း အစောင့်ကင်းတပ်သားများ ချထားမည်ဟု ဆိုရာ ဗို­လ်ချုပ်က မလိုပါဘူး ကွာ ဟု ဆိုပြီး ပယ်ချခဲ့သည် ဟု မှတ်သားခဲ့ ဖတ်ခဲ့ဖူးပါသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ပြောလိုက်သော မလိုပါဘူးကွာ ဆိုသော စကားလေးတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အစောင့်ချမထားဖြစ်ခဲ့သော ဦးမြ၏ အမှားလား ။ သို့တည်းမဟုတ် မ­လိုပါဘူး ကွာဟု သူ့ကံကြမ္မာသူ မသိလေသော ကျွန်တော်တို့ဗိုလ်ချုပ်၏ အမှားလေလား။ 


 သေချာသည်ကတော့ ကျွန်တော်တို့အားလုံးမှာ မလိုပါဘူးကွာ ဟု ဆိုခဲ့လေသောလွတ်လပ်ရေးဖခင်ကြီး၏­ ထိုစကားလေးတစ်ခွန်းကြောင့် လွတ်­လပ်ရေးဖခင်ကြီးနှင့်အာဇာနည်ခေါင်းဆောင်များကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာကတော့အမှ­န်ပဲဖြစ် လေသည်။မည်သူ မှားခဲ့လေသလဲ။­


     အမှားသည် ကြောက်စ­ရာကောင်းသည်ကတော့ သေချာပါသည်။အမှားနှင့်ပတ်သက်၍ ပညာရှိသူတော်ကောင်းများ ထားခဲ့သော စကားပုံမျာစွာ ရှိတာကိုလည်း ယနေ့ခေတ် စာဖတ်­သူအများစု သိထားဖတ်ထားဖူး ဖြစ်ကြပါလိမ့်မည် ဟု ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါသည်။


 ကျွန်တော်တို့ ယခုခေတ်တွင်တော့ မမှားချင်ရင် အိမ်မှာ အိပ်နေပေါ့ကွ ဟု ခပ်နောက်နောက်ေ­ပြာပြီး လူဆိုတာ အမှား­နှင့်မကင်းဘူး ဟုသွယ်ဝိုက် ပြောဆိုကြတာကို မကြာခဏကြားခဲ့ရဖူးသည်။ 


    မှန်ပါ၏။ ကျွန်တော်­တို့ ကိုးကွယ်သော သုံး­လောက ထွဋ်ထား မြတ်ဘုရားသော်မှာ ဒုက္ခရစရိယာ ဆိုသော လမ်းမှားကြီးကို ခြောက်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်ကြံအားထုတ်ပြီး မှားမှန်းသိခဲ့ပြီး မဇ္ဇျိမပဋိ­ပဒါဟူသော လမ်းမှန် သို့­ရောက်ကာ အတုမရှိဗုဒ္ဓမြ­တ်စွာ ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။ ­


    အမှားသည် လူနှင့်­မကင်းသော အနာရောဂါတစ်ခုသာ ပဲဖြစ်၏။ အမှားမရှိဘဲ လူ့အဖြစ်ကို ယနေ့အချိန်အထိ ရ­ပ်တည် ခဲ့ပါသည် ဟုတစ်စုံတစ်ယောက်က ကြွေးကျော်လာပါလျှင်မူ ကျွ­န်တော် လက်နှစ်ဖြာ ထိပ်မှာမိုးပြီး­ ရှိခိုး ကော်ရော် ပစ်လိုက်ချင်ပါ၏။


      လူသည် ငှက်တစ်ကောင်ဖြစ်လျှင် အမှားသည် တောင်ပံ­တစ်စုံဖြစ်၏။


       အမှားအကြောင်း တွေးမိမှ ခရီးသွားရဟန်း­နှစ်ပါးနှင့် မိန်းမပျိုတစ်ယောက် အကြာင်းကို ­သတိရမိသည်။ တစ်ခါသော် ­ရဟန်းနှစ်ပါးခရီးသွားကြရာ လမ်းခရီးရှိရေစီးသန်သော ချောင်းတစ်ခု အနီးသို့ ရောက်လာကြ၏။ ထိုချောင်းအနီးတွင် လှပချောမောသော မိန်းမပျိုတစ်ယောက်သည် ရေစီးသန်­သော ချောင်းအား ကူးရန် ကူညီမည့်သူအား စောင့်စိုင်းလျက်ရှိလေသည်။


     ရဟန်းနှစ်ပါးအနက်­မှ တစ်ပါးက ထိုအမျိုးသ­မီးငယ်အား ကျောတွင်ပိုးကာ ချောင်းတစ်ဖက်ကမ်း ရောက်သည်အထိ ကူညီပေးခဲ့ပြီး ရဟန်းနှစ်ပါးကလည်း သူတို့ခရီးဆက်သွား၊­ အမျိုးသမီးငယ်ကလည်း သူ့လမ်းသူ ဆက်သွားကြတော့၏။ အမှတ်တမဲ့­ဆိုလျှင် ဇာတ်လမ်းက ထိုနေရာတွင် ပြီး­လေပြီ ဟု ထင်ရ၏။ သို့­သော် မပြီးသေးပေ။


 ရဟန်းနှစ်ပါးအနက်မှ အ­မျိုးသမီးအား ကူညီခဲ့သူ မဟုတ်သော ရဟန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ကူညီခဲ့လေသော ရဟန်းအား စိတ်ထဲမှ­ နေပြီး ဤရဟန်းသည် ရဟန်းကိစ္စမဟု­တ်တာကို လုပ်၏။ မလုပ်သ­င့် စသဖြင့် တွေးတောရင်း ခရီးသွားရာတွင် စိတ်မဖြောင့် ဖြ­စ်နေမိပြီး မနေနိင်သည့်အဆုံး ကူညီခဲ့သော­ရဟန်းအား အိုရဟန်း သင်­သည် အမျိုးသမီးငယ်အား ကျောတွင်ပိုးကာ ကူညီခဲ့သော ကိစ္စ­မှာ မလုပ်သင့်သော မှားယွင်းသော လုပ်ရပ်ဖြစ်၏ ဟု ပြစ်တင်စ­ကား ဆိုလေတော့သည်။­


      ထိုအခါ ကူညီခဲ့သော ရဟန်းက များစွာအံ့အားသင့်သွားပြီး အိုရဟန်း ကျွန်ုပ်သည်­ ထိုအမျိုးသမီးငယ်အား ­ချောင်းတစ်ဖက်ကမ်းတွင် ကျောပေါ်မှ ချထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အသင်သည်ကား ထိုအမျိုသမီးငယ်အား ယခုထ­က်ထိ ထမ်းပိုးထားဆဲပင်­ ဖြစ်လေသည် ဟု ဆိုသည်ကို ဖတ်မိရေ­သာအခါ သူတပါး၏ လုပ်ရပ်­တစ်ခုကိုကိုယ်ကအမှား မြင်မိပြီး ခံစားနေသည့်အခါ  ပြု­လုပ်သူထက် ဘေးမှ မပြုလုပ်ဘဲ ခံစားမိသူက ပို၍ မှားနေတတ်ပါကလား ဟု ကျွန်တော် ဆင်ခြင်မိပါသည်။


     ကိုယ်အမူအရာနှင့် ကျူးလွန်မိသော အမှားထက် စိတ်နှလုံးဖြင့် လွန်ကျုးမိသော အမှားက ­ပို၍ အဆိပ်ပြင်းကြောင်း­ကို ကျွန်တော်ထင်ထင်ရှားရှား မြတွေ့ ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြ­စ်ရသည်။


     စိတ်နှလုံးဖြင့်­ မှားသောအမှား။ တနည်းအားဖြင့် သူတပါးအား စိတ်ဖြင့် ပြစ်မှားခြ­င်း ပေါ့။ကျွန်တော့်တွင်လည်း စိတ်နှလုံးဖြင့် မှားခဲ့­ဖူးသော အမှားတစ်ခုရှိခဲ့ဖူးကြောင်း ကျွန်

တော် အဓိက ပြောလိုရင်းဖြ­စ်ပါသည်။ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် မှားခဲ့ဖူးပါသည်။ 


     ကျွန်တော်မှားခဲ့­ဖူးသည်က မိန်းမပျိုလေး­တစ်ဦးသို့မဟုတ်အခြား ကျွန်တော်နှင့်­ စိတ်နှလုံးချင်းမတိုက်ဆိုင်သူ စသဖြင့် တစ်ဦးတလေမျှ မဟုတ်ရပါလေ။ ကျွန်တော် မှားခဲ့ဖူးသည်က ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် အပေါ်တွင် ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်း။ ကျောင်းတုန်းက­ သူငယ်ချင်း ဟု ပြောဆို သုံးနှုံးမှ ပို၍ အဓိပ­္ပါယ်ရှိပါလိမ့်မည်။ ကျွန်တော်၏ ကျောင်းတုန်း­က သူငယ်ချင်း။


    သူ၏ အမည်နာမကိုတော့ဖြင့် ထိန်ချန်ထားပါရ­စေတော့။ သူ့အကြောင်းနှင့် ကျွန်တော့် 

အကြောင်းကို အတိုဆုံး စာကြောင်းဖွဲ့ပြရမည်ဆိုလျှင် သူသည် ကျောင်းနေစဉ်အခါက ဖော်ရွေပျော်ရွှင် လူချစ်လူခင်များပြီး ကျွန်တော်သည် စာချည်းသက်သက်သာ သိသူဖြစ်ပါသည်။


    အထက်တန်းကျောင်းသားဘဝများ ကုန်ဆုံးပြီး ­တက္ကသိုလ်တက်နေစဉ် အချိန်များဆီကဖြစ်မည်ထင်သည်­။ သူနှင့်ကျွတော် ပြန်တွေ့ကြ­သည်။ တွေ့ကြသည့်နေရာက­ တောင်းတွင်းကြီးမှ ကျွန်တော်တို့၏ ချစ်လှစွာသော မြို့­ကလေး မြို့သစ်ဆီသို့ ရထားတစ်စင်း ခုတ်မောင်း နေစဉ် လမ်းခရီးမှာပဲ ဖြစ်သည်။ 


     သူနှင့်ကျွန်တော် ရောက်တက်ရာရာများပြော­ရင်း မြို့သစ်ဘူတာသို့ ရထားက ထိုးရပ်လာ­သည်။ ရထားရပ်လိုက်ပြီး­ ကျွန်တော်တို့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် ­ရထားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည််နှင့် ကျောင်းသားတစ်သိုက်က ဆရာလေး ­ဟု ပြိုင်တူအော်ခေါ်ကာ ကျွန်တော်တို့ဆီ ပြေးလာကြ၏။


 ကျောင်းသားလေးမျာပြေးလာ­သောအချိန်မှာ ဘာမျှမကြာလ­ိုက်သော်လည်း  ထိုတဒင်္ဂ­အတွင်းကျွန်တော့်စိတ်များက အလွန်အမင်း­လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဆရာေ­လးဆိုတာဘယ်သူ့ကိုခေါ်တာလဲ။  ­တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျေ­ာင်းသားဘဝဆီသို့စိတ်ကအပြေးအလွှားရောက်­သွားပြန်သည်။ သူနှင့် ­ကျွန်တော် ဘယ်သူက ကျောင်းစာမှာပ­ိုတော်ခဲ့သလဲ။  သူဟာ ဆ­ရာအခေါ်ခံနေရပြီလား။­


      ကျွန်တော်တွေဝေ­နေဆဲ မှာပင် သူက ပြေးလာသော ကလေးများအား သူ့လက်ထဲမှ အထုပ်က­လေးအား ကမ်းပေးလိုက်လေသ­ည်။ ကျောင်းသားတစ်သိုက်၏ ­ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာဖြစ်သွားသော မျက်နှာလေးများကို ယနေ့အထိ ­ကျွန်တော့ရင်၌ ငြိစွဲနေသည်။ ပြီးတော့ အို..ဆရာလေးဆိုတာ သူ့ကိုခေါ်တာပါလား ဟု ကျွ­န်တော့်ရင်ထဲ တွင် ကြိ­မ်ဖန်များစွာ မြည်ဟည်း­သွားသည်။ ဆရာလေးတဲ့။ ­သူက ဆရာလေးပေါ့။ ဆရာလေးဆုိတာ သူ့ကိုခေါ်တာပါလား­။ 


     ကျောင်းတုန်းက ပျော်ပျော်နေတတ် အပေါင်းအသင်းများလှသော သူ့အား သိပ်ရေရာသေချာသော ဘဝတ­စ်ခု ရှိနေမှာမဟုတ်ဟု ရထားစီးရင်း သူနှင့် စကားစမြည်ဆိုရင်း ကျွန်တော်တစ်­ဖက်သတ် စိတ်နှလုံးဖြင့် ပြစ်မှားမိခဲ့­သည်။ အတူ ဘောလုံးကန်ခဲ့ အတူခြင်းခတ်ခဲ့သော သူ့အား ဘယ်သူကမှ ဘယ်တော့­မှ ဆရာလေး ဟု တလေးတစား­ ခေါ်စရာအကြောင်းသည် ရှိမလာ­နိုင်ဟု ကျွန်တော် စိတ်နှလုံးဖြင့် တစ်ဖက်သတ် ပြစ်မှားကျူးလွန်­ အထင်သေးခဲ့မိသည်။ (မှတ်ချက်...ထိုအတွေးမှာ ကျွန်တော် စာတွေ ­မဖတ်ခင် သို့မဟုတ် ကျွန်တော် စာရေးဆရာ၊ ကဗျာဆရာတစ်ယောက် မဖြစ်ခင်က အတွေးဖြစ်ပါသည်)


      ယခု ကျွန်တော် ­စာတွေ ဖတ်ခဲ့ပြီး စာပေ­လောကတွင်လည်း နေရာလေးတစ်နေရာ ရလာခဲ့ပါပြီ။


        ထိုစဉ်က အတွေး­အား   ယခု ကျွန်တော်က ­အကြောက်ကြီး ကြောက်နေမိရပါသည်­။ ကျွန်တော့်အဖြစ်က မိ­န်းမပျိုလေးအား ကူညီခဲ့သောရဟန်းအား စိတ်ဖြင့် ပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခဲ့လေသော ရဟန်းထက် ဆိုးရွားခဲ့ပါသည်­။ ကျွန်တော့်စာဖတ်သက်တို့ ရင့်သန်လာလေလေ ကျွန်တော့်အသိဉာဏ်­တို့ ဖွံ့ဖြိုးလာလေ­လ ကျွန်တော် တွေးမိတိုင်း ကြောက်နေမိသည်။ကျွန်တော့်အမှားကို ကျွန်တော် ကြေက်နေမိသည်။­


         သေချာတွေးကြ­ည့်တော့ ကျွန်တော့်သူင­ယ်ချင်းသည် ကျောင်းတုန်းက ကျွန်တော့်လောက် စာကို ကြိုးစားအားထုတ်­မှု မရှိခဲ့ခြင်းမှာ မှန်ကောင်းမှန်ပါလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခု လ­က်ရှိအချိန်တွင် သူသည် ဆရာကောင်းတစ်ယောက်အဖြ­စ် တပည့်ပေါင်းများစွာ­ကိုမွေးထုတ်ပေးနိုင်နေပြီမှာ ကျွ­န်တော် လက်မခံလို့မရသော သူ၏ တာဝန်ကျေမှု သူ၏ ပေးဆပ်မှုသာဖြစ်ပါသည်။


      ကျွန်တော့်လောက် စာမတော်ဘူးဟု ကျွန်တော် ထင်ခဲ့သောသူသည် ကျွန်တော့် ထက်တော်သော တပည့်များစွာကို မွေးထုတ် ပေးနိုင်နေလေပြီ။ သူ့အား ငါ့လောက်မတော် ဟု ထင်ခဲ့မိသောကျွန်တော့်မှာ စာတွေလည်း မဖတ်မိသလို ယခုကဲ့သို့ စာရေးဆရာတစ်ယောက် လည်း ဖြစ်မလာ­ခဲ့ပါဟု ဆိုလျှင် ကျွန်တော့်အဖြစ်က သူတပါးအား ကူညီခဲ့သော ရဟန်းအား စိတ်ဖြင့်ပြစ်မှားမိရင်း သူကိုယ်တိုင် အပြစ်ဖြစ်နေခဲ့ရသော ရဟန်းတစ်ပါး၏ အဖြစ်ထက် သာလွန်စွာ ဆိုးရွားနေ­မည်မှာ မလွဲဧကန်ပဲ ဖြစ်သည်။


        ကျွန်တော် မှားခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ­ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းသ­ည် ထိုစဉ်က ကျွန်တော့်အမှားကို မသိ။ သူမှ မဟုတ်­ အခြားမည်သူမှလည်း မသိခဲ့ပါပေ။ သို့သော် လူသိရှင်ကြား မှားခဲ့ဖူးသော အမှားထက် လူမသိ သူမသိ မှားခဲ့ဖူးသော အမှားက ကျူးလွ­န်မှားယွင်းခဲ့ဖူးသူကို ပို၍ ခြောက်လန့် စေတတ်ကြောင်းကို ကျွ­န်တော်သိနေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ­


      ကိုရီးယားသင်္ဘော­မှောက်မှုတွင် သူ့အမှားသူ တာဝန်ယူသွားသော ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကဲ့သို့ လောကကြီးထဲက အ­ပြီးတိုင်ထွက်သွားဖို့ ကျွန်တော့် အတွက် မလိုအပ်သော်မှ အမှားအတွက် သူ့တာဝန်သူ ကျေပွန်စွာဖြင့် မြို့သစ်ဆိုသော မထင်မရှား မြို့ကလေးမှာ ဆရာ့ထက်တော်သော တပည့်ပေါင်း များစွာကိုမွေးထု­တ်ပေးနေသည့် သူ့ကိုတော့ ကျွန်တော် ဝန်ချတောင်းပန်ချင် နေမိသည်။


     ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်အမှားကို သူ့­ထံဖွင့်ချပြရင်း ကျွန်­တော့်သိက္ခာကို ဆယ်ချင်နေမိသ­ည်။ မှားခဲ့သည့်အမှားကို သူငယ်ချင်းထံဖွင့်ဟ မတောင်းပန်ခဲ့­ရပါမူ ထို့ထက်ကြီးလေးသော ပြစ်ဒဏ် မရှိတော့ဟု ကျွန်တော်ခံစားနေမိ­၏။


     ကျွန်တော် သေချာပြန် သုံးသပ်ကြည့်တော့ သူက သူနေထိုင်သော ကျွန်တော့်မြို့ကလေး­ မြို့သစ်နှင့်တူပြီး ­ကျွန်တော်က မြို့ကလေး၏ အစွမ်းအစကိုမသိဘဲ ယိုးစွပ် ပြစ်တင်တတ်လေ­သာ လူ့ဗာလာတစ်ယောက်နှင့် တူနေလေသ­ည်။ သူသည် ဆရာဗန်းမော်­တင်အောင်ပြောသည့် ­”လူတစ်ယောက်ရဲ့တန်ဖိုးဟာ သူဖြတ်သန်းကျော်လွှားနေတဲ့ ခေတ်ကြီးက သူ့ပခုံးပေါ်တင်­ပေးလိုက်တဲ့ သမိုင်းတာ­ဝန်ကို သူဘယ်လောက် သယ်ပိုးထမ်းဆော­င်ခဲ့တယ် ဆိုတဲ့အချက်­နဲ့တိုင်းတာရမှာ” ဆိုသည့်အဆိုအမိန့်နှင့် ကိုက်ညီပြည့်စုံသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သူနှင့် ကျွန်တော် ပြန်ဆုံဖြစ်ခဲ့­လျှင် မြို့ကလေး၌ တာဝန်ကျေကျေရှိနေမည် ဖြစ်သော သူ့အား ကျွန်တော့်အမှားတို့အား ပြောပြတောင်းပန်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်ချင်ပါသည်။  


    ကိုယ့်အမှားကိုယ်­သိသော လူတစ်ယောက်အဖြစ်­ ကျွန်တော် တစ်သက်လုံး လိပ်ပြာသန့်သွားချင်၍ပဲ ဖြစ်ပါသည်­။


                     ­                လူခါး



      ဆရာလေး ဟု သူတပ­ည့်တွေ ချစ်စနိုးခေါ်သည့် 

     သူငယ်ချင်းသို့

 ကသစ်မြေ ရွှေရတု မဂ္ဂဇင်း၊၂၀၁၆ခုနှစ်



အိမ်



မိသားစု ပြန်ဆုံရင် ဘယ်လိုခံစားရမလဲ

ခံစားချက်လား ၊ ဟုတ်ကဲ့

မရှိတော့ပါဘူး

ပြာကျသွားပြီ။


                            #လူခါး

                       စစ်ကိုင်း..သို့

အိမ်



အညာသားတွေအတွက်တော့

အိမ်ဆိုတာ ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်ပဲ

ခင်ဗျားတို့ ပုဂံကို တန်ဖိုးထားကြသလို

အညာသားတွေ

အိမ်ကို တန်ဖိုးထားကြတယ်။


အိမ်နဲ့အတူ မီးရှို့ခံရတဲ့ အညာသားကြီးက

အော်ပြောသွားခဲ့တယ်

အပြစ်ဆိုလို့  ကိုယ့်မြေကို ချစ်ခဲ့တာပဲ ရှိပါတယ် တဲ့။


             #လူခါး

        #၂၀၂၂-၀၅-၁၈-၁၇:၀၅

ရွှေခြည်ထိုးသက်တန့်



 

အက္ခရာလမ်း


 

ပင်လယ်


 

တိမ်တွေ တောင်တွေ



 

မြန်မာပြည်အပြင်ဘက်(ပဉ္စမအကြိမ်)