Monday, 28 January 2019

ဂ်ပန္ေတြ ဘာေၾကာင့္ေအာင္ျမင္သလဲ



အလုပ္ ပိတ္ရက္ကေလးမွာ ကြ်န္ေတာ့္ မိတ္ေဆြ မ်ားအတြက္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ေန ့
စဥ္ေနထုိင္မႈပုံစံထဲက ဂ်ပန္ေတြ လုိက္နာ က်င့္သုံးၾကတဲ့ အခ်က္ကေလးေတြကုိ မွ်ေပးပါရေစ။

၁..အခ်ိန္ကုိ ေလးစားတန္ဖုိးထားျခင္း

ဒါကေတာ့ တကယ္ကုိ ကမၻာေက်ာ္တဲ့ ကမၻာက သိတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ဂ်ပန္ေတြဟာ အခ်ိန္ကုိ 
အင္မတန္မွ ေလးစားၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ဟာဂ်ပန္ေတြ အတြက္ေတာ့ ေငြပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္
လည္း လုပ္အားခကုိ တစ္နာရီ ယန္း ဘယ္ေလာက္ဆုိၿပီး နာရီနဲ ့တုိင္းတာတြက္ခ်က္တတ္
ၾကတာပါပဲ။

ကြ်န္ေတာ္ ဂ်ပန္ကုိ စေရာက္ေတာ့ ေရလုပ္ငန္းတစ္ခုမွာ အလုပ္သင္သင္တန္းသားတစ္
ေယာက္ အေနနဲ ့အလုပ္လုပ္ရပါတယ္။ အလုပ္စတဲ့အခ်ိန္က မနက္ ၇ နာရီခြဲမွပါ။ ဒါေပမဲ့ 
အလုပ္ကုိ မနက္ ၇ အေရာက္ သြားရပါတယ္။ အလုပ္သမားတုိင္းလည္း ေရာက္ေအာင္လာ
ၾကပါတယ္။ အလုပ္သမားေတြေရာက္လုိ ့သူေဌးကေရာဆုိေတာ့ သူေဌးလည္း ေရာက္ႏွင့္ေန
ပါၿပီ။ 

အလုပ္ေရာက္တာနဲ ့ဓားေသြးတာ၊ စားပြဲခင္းတာ ၊ အမႈိက္ပုံးၿပင္ဆင္တာ၊ လက္အိတ္ေတြ ၊ 
စကၠဴပုံးေတြ ၿပင္ဆင္တာ ၊ေရပုံးေတြထဲ ေရၿဖည့္တာေတြ လုပ္ရပါတယ္။ အားလုံးအဆင္
သင့္ၿဖစ္ၿပီဆုိရင္ေတာ့၇နာရီ မခြဲခင္အထိ ေဆးလိပ္ေသာက္တာ၊ ေကာ္ဖီေသာက္တာတုိ ့
ကုိ လုပ္လုိ ့ရပါတယ္။ 

ကြ်န္ေတာ္ေရာက္စကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ကုိယ္ပုိင္အခ်ိန္ထဲကေနအခ်ိန္ခုိးယူၿခင္းခံေနရတာ
လုိ ့ေတြးမိၿပီး အင္မတန္ စိတ္တုိပါတယ္။ဒါေပမဲ့ ၾကာလာတာနဲ ့အမွ် ကုိယ္တုိင္လည္း လုိလုိ
ခ်င္ခ်င္နဲ ့ၾကဳိတင္ၿပင္ဆင္မႈေတြ လုပ္ရတာကုိ ေပ်ာ္ရႊင္လာပါတယ္။ ၾကဳိတင္ၿပင္ဆင္မႈ
ရဲ ့တန္ဖုိးကုိ နားလည္လာပါတယ္။ 

ေရလုပ္ငန္းမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ကားစက္ရုံမွာ အလုပ္ဝင္ၿဖစ္ေတာ့လည္း ၾကဳိတင္ၿပင္ဆင္မႈဆုိ
တာ ရွိတာပါပဲ။  မနက္၈ နာရီအလုပ္စမယ္ဆုိရင္ မနက္ ၇နာရီခြဲကတည္းက လုိအပ္တဲ့ၿပင္
ဆင္မႈေတြလုပ္ေနၾကတာသတိထားမိပါတယ္။ 

ၿပီးေတာ့ ရထားစီးတာမ်ဳိးေရာေပါ့။ ဂ်ပန္ေတြဟာ ရထားခ်ိန္မနီးဘဲနဲ ့ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ဆီမွာလုိ 
ဘူတာမွာ လာေစာင့္ေနတာမ်ဳိး လုံးဝမရွိၾကပါဘူး။ ရထားခ်ိန္နီးမွသာ ကားေလး စက္ဘီး
ေလးနဲ ့ေၿပးလာၿပီးရထားေပၚတက္ၾကတာပါ။ 

တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ အလုပ္ကိစၥနဲ ့အခ်ိန္းအခ်က္လုပ္ၾကရင္လည္း ဘယ္ေတာ့မွ
 ေနာက္က်ေလ့မရွိပါဘူး။

၂..အေကာင္းၿမင္စိတ္ရွိၿခင္း

ဒါလည္း အေရးၾကီးတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ဂ်ပန္ေတြ ဟာ လူတစ္ေယာက္ကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မင္း 
ဘာၿဖစ္တယ္ ဘာၿဖစ္တယ္ ဆုိၿပီး *(ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ဆီမွာလုိ ေပၚတင္ေၿပာတယ္ ဆုိတာမ်ဳိးေပါ့)
 ေၿပာေလ့မရွိၾကပါဘူး။ မေၿပာဘူးလားဆုိေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြယ္ရာမွာ ေၿပာၾကတဲ့
ဂ်ပန္ေတြကုိ ေတြ ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရွ ့တင္ေတာ့ အင္မတန္ဆင္ၿခင္ၾကပါတယ္။  ဘာပဲၿဖစ္
ၿဖစ္ လုပ္လုိက္တဲ့ ကိစၥတစ္ခုကုိ ေတာ္လုိက္တာ၊ ေကာင္းလုိက္တာ၊ အရသာရွိလုိက္တာ ဆုိ
ၿပီး ခ်ီးက်ဴးေၿပာဆုိ ၾကေလ့ရွိၾကတာကေတာ့ အမ်ားစုပါပဲ။

၃....စုေပါင္းအင္အားကုိ အသုံးခ်တတ္ၿခင္း

ဂ်ပန္ေတြဟာ ေခါင္းေဆာင္ရဲ ့စကားကုိတေသြမတိမ္း လုိက္နာတတ္ၾကပါတယ္။ ကုိယ္က 
တစ္ခုခုလုပ္ခ်င္ေၿပာခ်င္ရင္ေတာင္ ေခါင္းေဆာင္ ခုိင္းတဲ့အတုိင္းအရင္ လုပ္ပါတယ္။ နား
ေထာင္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ ခ်င္းစြမ္းရည္ေတြမွာ အၿခားကမၻာအရပ္ရပ္က လူေတြနဲ ့မသာ
လြန္ေပမယ့္ အုပ္စုဖြဲ ့လုပ္ေဆာင္တဲ့ ကိစၥေတြမွာေတာ့ ဂ်ပန္ေတြဟာ ၿပဳိင္စံရွားပါပဲ။

၄...စည္းကမ္းလုိက္နာၿခင္း

ဂ်ပန္ႏုိင္ငံဟာ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ အမ်ားဆုံးရွိတဲ့ ႏုိင္ငံလုိ့ေတာင္ ကမၻာနဲ ့ခ်ီၿပီး ဆုိလုိက္ခ်င္ပါ
တယ္။ ေနရာတုိင္းမွာ လမ္းညႊန္ဆုိင္းဘုတ္ေတြရွိပါတယ္။ ရထား၊ ကား၊ လူသြားလမ္း၊ စက္
ဘီးစီးလမ္း၊ က အစ အမႈိက္ ပုံးေတြအထိ စာေတြကပ္ထားတတ္ပါတယ္။ စာကပ္ထားတဲ့ 
အတုိင္း လမ္းညႊန္ထားတဲ့ အတုိင္းလည္း အၿမဲ လုိက္နာက်င့္သုံးၾကပါတယ္။
အလုပ္ခြင္ကုိ ဝင္တာနဲ ့အလုပ္ခြင္မွာ လုိက္နာရမယ့္ စည္းကမ္းဆုိတာမ်ဳိးေတြကေန လူတစ္
ေယာက္ ေန ့စဥ္ေနထုိင္စာေးသာက္မႈေတြအထိ လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြနဲ ့အသက္ရွင္ၾကတဲ့လူမ်ဳိး
ပါ. စာအုပ္ၾကီးသမားေတြလုိ ့ဆုိၾကတာ ဒါေၾကာင့္ေပါ့။ စည္းကမ္းလုိက္နာတတ္ၾကၿခင္း ဟာ
လည္း ဂ်ပန္ေတြ ရဲ ့အမွတ္တံဆိပ္ပါပဲ။

၅...အလုပ္ၾကဳိးစားၿခင္း

ဒါလည္း နာမည္ၾကီးပါတယ္။ အလုပ္လုပ္ရင္းေသမယ္ဆုိတဲ့ လူမ်ဳိးေတြပါ။ အလုပ္ထဲမွာ ကြ်န္
ေတာ္တုိ ့လုပ္တဲ့အလုပ္ေတြကုိ အသက္ ၆၀ေလာက္ ဂ်ပန္ေတြ မၿငီးမညဴ လုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။
အသက္ရလုိ ့အခ်ိန္ပုိေတာ့ မလုပ္ဘဲ ေစာၿပန္မယ္ဆုိတာမ်ဳိး ဂ်ပန္ေတြမွာ မရွိပါဘူး။ အလုပ္ပါး
တဲ့ လေတြမွာ အခ်ိန္ပုိ ခြဲေပးရင္ေတာင္ မရအရ ယူၿပီး အခ်ိန္ပုိလုပ္ခ်င္ၾကပါေသးတယ္။ ဂ်ပန္
ေတြ အလုပ္ၾကဳိးစားၾကလြန္းလုိ ့ အလုပ္စြဲတဲ့ ေရာဂါေတာင္ရတဲ့အထိပါပဲ။ အလုပ္နားဖုိ ့ အ
လုပ္ပ်က္ဖုိ့ကုိလည္း အင္မတန္ စုိးရိမ္တတ္ၾကပါေသးတယ္။ အဲဒီၿပႆနာကုိ ေၿဖရွင္းဖုိ ့ဂ်ပန္
အစုိးရက ၄ လကုိ တစ္ၾကိမ္ တရားဝင္ ပိတ္ရက္ရွည္ သတ္မွတ္ ေပးၿပီး အလုပ္ကေန နားဖုိ ့
စည္းကမ္းထုတ္ရတဲ့ အထိပါပဲ။

၆...KAIZEN ကုိင္ဇန္နည္းပညာကုိ အၿမဲအသုံးၿပဳၿခင္း

ကုိင္ဇန္နည္းပညာဆုိတာကေတာ့ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံၾကီး အဖက္ဖက္ကက်ရႈံးေနတဲ့အခ်ိန္ ၊ဂ်ပန္ႏုိင္ငံ
ကုိ ၿပန္လည္ ထူေထာင္ရာမွာ ဂ်ပန္ေတြ က်င့္သုံးခဲ့တဲ့ နည္းပညာပါပဲ။KAIဆိုတာကContinuousအဆက္မျပတ္လို႔အဓိပၸါယ္ရၿပီး"ZEN"ဆိုတာကImprovementတိုးတက္ျခင္း
လို႔.အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။.

P
D
C
A လုိ ့အတုိမွတ္လုိ ့ရပါတယ္။
P က plan ပါ။
D က do ပါ။
C က check ပါ။
Aက adjust ပါ။

လုပ္မယ္လုိ ့ဆုံးၿဖတ္မယ္။
လုပ္မယ္။
အမွားအယြင္း၊ အေပါ့အစ စစ္ေဆးမယ္
ပုိမုိတုိးတက္ေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္မယ္။

တစ္ေန ့လုပ္တဲ့ အလုပ္ထက္ ေနာက္တစ္ေန ့လုပ္တဲ့ အလုပ္က ပုိေကာင္းရမယ္ ဆုိတဲ့ ကုိင္
ဇန္ နည္းပညာကုိ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ၾကီး ရႈံးၿပီးခဲ့ ကတည္းက ခုခ်ိန္ထိ လက္ကုိင္ထားၾကတုန္း
ပါပဲ။

၇..အမွားကုိ ဝန္ခ်ေတာင္းပန္တတ္ၿခင္း

ဒါကလည္း ေတာ္ေတာ္ကုိ အတုယူစရာ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥပါပဲ။ ဂ်ပန္ေတြလည္း လူေတြပါပဲ။ 
မွားတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဂ်ပန္ေတြဟာသူတုိ ့မွားရင္ ခ်က္ခ်င္းေတာင္းပန္တတ္ၾကပါတယ္။
လူတစ္ေယာက္အနားကေန ၿဖတ္သြားတာမ်ဳိး၊ မေတာ္တဆ ပြတ္မိတာမ်ဳိးကေန ဘယ္လုိၾကီး
တဲ့ ကိစၥၿဖစ္ၿဖစ္ မွားတဲ့ လူက ေနရာမွာတင္ ခ်င္ခ်င္းေတာင္းပန္တတ္ၾကတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္
လည္း ဂ်ပန္မွာ တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ ခုိက္ရန္ၿဖစ္တယ္ဆုိတာ အင္မတန္ရွားပါတယ္။
ၿဖစ္ရင္လည္း လက္ပါလုိ ့မရပါဘူး။ လက္ပါတဲ့လူက ဂ်ပန္ယန္း ေသာင္း၃၀ ၊ၿမန္မာေငြ သိန္း
၄၀ ေလာက္ ေလ်ာ္ေၾကးေပးရပါတယ္။  အလုပ္မွာမေတာ္တဆ စကားမ်ားရင္ေတာင္ ေနာက္
ေန ့အထိ သယ္လာတာမ်ဳိး ရွားပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ဂ်ပန္တစ္ေယာက္ကုိ ေမးဖူးပါတယ္။ မင္းတုိ ့ဟာက တစ္ခုခုဆုိ ေတာင္းပန္တယ္
ဆုိတာခ်ည္းပဲ။ ဘယ္အရြယ္ကတည္းက ေတာင္း ပန္တယ္ဆုိတဲ့ စကားကုိ သင္ေပးၾကတာ
လဲ ဆုိေတာ့ စကားေၿပာတတ္ကတည္းက..တဲ့။

ဒါဟာ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံတုိးတက္ရၿခင္းရဲ ့အဓိက အေၾကာငး္တရားေတြပါပဲ။

                       လူခါး
            2019.01.27, sun;18.39 PM

                  Chiyoda Machi, JP

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္က ေပးတဲ့ခြန္အား



ဒီအေၾကာင္းေလးကို ေရးခ်င္ေနတာၾကာၿပီ။ဘာအေၾကာင္းလည္းဆိုေတာ့ ကဗ်ာေလး
တစ္ပုဒ္ အေၾကာင္းပါ။

ကဗ်ာေလးကို ကိုယ္ပိုင္မွတ္စု စာအုပ္ထဲမွာ ေရးထားၿပီး မၾကာခဏ ထုတ္ထုတ္ဖတ္ျဖစ္ရာကေန ေနာက္ေတာ့ အလြတ္ရသြားတဲ့ အထိကဗ်ာေလးကို သေဘာက်မိတယ္။

ဒါေပမယ့္ ခုလို ေရးျဖစ္ဖို႔အေၾကာင္းေပၚလာတာကေတာ့ ဟိုတေလာက အဆိုေတာ္
တစ္ေယာက္ေျပာတဲ့ ကဗ်ာေတြ၊ဝတၳဳေတြမဖတ္ဘူး။စိတ္ကူးယဥ္ထားတဲ့ စာေတြျဖစ္လို႔ 
ဘာမွ ကိုယ့္အတြက္ အက်ဳိးမရွိဘူး ဆိုတဲ့စကားကို ၾကားလိုက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အ
လြတ္ရေနစြဲလမ္းေနတဲ့ ကဗ်ာေလးအေၾကာင္းကို ေရးျပခ်င္လာတယ္။

သူက ကဗ်ာေရာ ဝတၳဳေရာ သိမ္းက်ဳံးေျပာလိုက္ေပမယ့္ ဒီမွာေတာ့ ကဗ်ာအေၾကာင္းပဲ
 ေၿပာပါမယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ ေက်ာင္းကိုသြားၿပီး ပညာေတြ မသင္ခင္ကတည္းက လက္ဦးဆရာ
ၿဖစ္တဲ့ မိဘႏွစ္ပါးဆီကေန နႈတ္တိုက္သင္ၾကားေပး တဲ့ ကဗ်ာေတြကို အရင္ဆုံး 
သင္ယူခဲ့ၾကရတာ မဟုတ္လား။

ခ်ဳိမိုင္မိုင္ကစလို႔ ေရႊလမွာယုန္ဝပ္..စသျဖင့္အမ်ားႀကီးေပါ့။ ကေလးဘဝနဲ႔ လိုက္တဲ့ 
ကဗ်ာ ေလးေတြ ကို စသင္ခဲ့ရတာ မဟုတ္လား ။

ကဗ်ာနဲ႔ပတ္သက္လို႔ေက်ာင္းသားဘဝကေနလူေလာကထဲ ေရာက္သည္အထိ စြဲလမ္း
မွတ္ မိေနၾကတဲ့ ကဗ်ာေတြလည္း ကိုယ္စီ ကိုယ္စီမွာ ရွိၾကမွာပါပဲ။

ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ သင္ေသသြားေသာ္
ဆရာမင္းသုဝဏ္ရဲ႕ ဖိုးေမာင္လာၿပီ
ဆရာတင္မိုးရဲ႕ ေအာင္ဆန္းဇာနည္

တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းေတြမွာ ကဗ်ာေတြသင္ေပးတဲ့အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကလူေတြကို 
ငယ္စဥ္ကေလးဘဝကတည္းက ရသ စာေပရဲ႕ အႏွစ္သာရေတြကိန္းေအာင္ေစခ်င္
တဲ့ သိေစခ်င္တဲ့ေစတနာလို႔ပဲ ျမင္မိတယ္။

ကဗ်ာကိုအက်ယ္ဖြင့္လိုက္ရင္ အဓိကေတြ႕ရမယ့္သေဘာတရား ကေတာ့ ရသစာ
ေပရဲ႕သေဘာတရားေတြပါပဲ။

ရသစာေပကသာလွ်င္ ေကာင္းမြန္တဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားနဲ႔ ျပည့္စုံ
တဲ့လူ႔အသိုင္းအဝန္းကို ဖန္တီးတည္ေဆာက္ ႏိုင္လိမ့္မယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာလို႔ ေက်ာင္း
ေတြကေန စၿပီး လူငယ္ေတြရဲ႕ ရင္ထဲကို မွတ္မိလြယ္ မွတ္ရလြယ္တဲ့ ကဗ်ာလို ရသစာ
ေပေတြ စြဲၿမဲေနေအာင္ မ်ဳိးေစ့ခ်ေပးတာလို႔ထင္တယ္။

ကြ်န္ေတာ္ဆိုရင္ ေႏြဦးကာလျမဴထေသာအခါ လို ကဗ်ာကို ဖတ္ရတာ ႐ုပ္ရွင္ကိုၾကည့္
ေနရသလို၊ မ်က္လုံးထဲမွာ ျမင္လာတဲ့အထိခံစားရတယ္။ ကိုယ္တိုင္ ထန္းသမားမိသား
စုဝင္တစ္ေယာက္ လိုလိုျဖစ္သြားရတဲ့အထိပဲ။

ဖိုးေမာင္လာၿပီကဗ်ာကို အသံထြက္ဖတ္လိုက္ရတဲ့အခါ ရန္သူ႔လက္ထဲမွာ က်သြားတဲ့
ရြာသားေလး ဖိုးေမာင္ကို ေတာ္လွန္ေရးသမားႀကီးတစ္ေယာက္လို ျမင္မိတဲ့အထိပဲ။

ဒီဘက္ေခတ္ ႐ုပ္သံမီဒီယာေတြ အုပ္စိုးေနတဲ့ကာလမွာ လူအမ်ားစုဟာ စာတစ္ပုဒ္
ကို ဖတ္ၿပီး မေတြးခ်င္ မခံစားခ်င္ၾကေတာ့ဘူး။ကဗ်ာဆို ပိုဆိုးေပါ့ေလ။

မ်ားေသာအားျဖင့္က ႐ုပ္သံေတြကေန ျမင္ရၾကားရတဲ့ စာေပဆိုင္ရာစကားဝိုင္းေတြ
 ေဟာေျပာပြဲေတြကိုသာ အာ႐ုံစိုက္လာၾကေတာ့တာ သတိထားမိတယ္။

အဲဒီထဲကမွ ဘယ္လိုေန ဘယ္လိုထိုင္ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာမယ္ ဆိုတာ
မ်ဳိးေတြကို လူေတြက ပိုၿပီးစိတ္ဝင္စားလာၾကတယ္။

အမ်ားစုဟာ ဆင္းရဲတြင္းနက္နက္ထဲကေန ႐ုန္း ထြက္ခ်င္ေနၾကသူေတြ ျဖစ္
ေလေတာ့စိတ္ဝင္စားျခင္းကို အျပစ္လို႔မဆိုသာေပမဲ့အဲဒီစိတ္ဝင္စားမႈကို ခုတုံးလုပ္ၿပီး 
သင့္ဘဝမွာေအာင္ျမင္ခ်င္ရင္ ဒီအခ်က္ေတြလုပ္ပါတို႔၊ ေအာင္ျမင္ေရး က်င့္စဥ္တို႔ ..အဲ
ဒီလိုေခါင္း စဥ္ေတြတပ္ၿပီးလုပ္စားလာၾကသူေတြ၊ စင္ေပၚမွာ ေနရာယူလာၾကသူေတြ
မ်ားလာတယ္။

လူအမ်ားစုကလည္း အဲဒီေဟာေျပာခ်က္ေတြကိုပဲ တကယ့္အႏွစ္သာရ ရွိတဲ့ေဟာေျပာ
ခ်က္ေတြ လို႔ထင္လာၾကတယ္။ အဲဒီလို ေဟာေျပာ ေနၾကသူေတြကိုသာလွ်င္ တကယ့္
အရည္ အခ်င္းျပည့္ဝတဲ့ လူ႔ေလာကကို ဦးေဆာင္ ေနၾကသူေတြ လို႔ သတ္မွတ္ ထင္
ၿမင္လာၾကေတာ့တယ္။

တကယ့္ရသစာေပကို ေရးခဲ့ၿပီး ေဟာေျပာပို႔ခ်ၾကသူေတြကိုဆို ဘာေတြေျပာေနမွန္းလဲ
မသိဘူး။ တစ္ခါမွ မၾကားဖူးဘူး လို႔ ေျပာတတ္ပါေသးတယ္။

ေအာင္ျမင္ေရး ဘာညာကို အေျခခံျပီး ေဟာေျပာၾကတဲ့ သူတို႔ေဟာေျပာခ်က္ေတြထဲမွာ
ႏိုင္ငံတကာက စံေတြ စံနစ္ေတြ စသျဖင့္ အကုန္ပါေပမဲ့ကိုယ့္ျပည္က ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ စာ
တစ္ပုဒ္ရဲ႕ဂုဏ္ေက်းဇူးကိုမွ ထုတ္ေဖာ္ေျပာတာမ်ဳိးအလြန္ရွားပါတယ္။

တကယ္ဆို သူတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း ရသစာေတြ၊ ကဗ်ာေတြနဲ႔ ႀကီးျပင္းလာၾကတယ္ဆို
တာ ျငင္းလို႔မရႏိုင္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ ရသစာေပဟာ ေန႔စဥ္ ႐ွဴသြင္းေနရတဲ့ ေအာက္စီ
ဂ်င္နဲ႔တူၿပီး ေအာင္ျမင္ေရး ဘာညာေတြကေတာ့ ျဖည့္စြက္အစာေလာက္ပဲျဖစ္တယ္။
ဒါကို အခ်ဳိ့ကေျပာင္းျပန္ျမင္ၾကတယ္။

ဒီေတာ့လည္း အစပိုင္းကေျပာခဲ့သလို အဆိုေတာ္တစ္ေယာက္ကိုယ္တိုင္က ကဗ်ာေတြ၊
ဝတၳဳေတြ မဖတ္ဘူး။ ဘာမွ မရလို႔ဆိုတဲ့အထိေျပာရဲလာတဲ့အထိ ျဖစ္လာတာ ဆန္း
ေတာ့မဆန္းဘူးေပါ့။

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကဗ်ာေတြ၊ ဝတၳဳေတြရဲ႕အႏွစ္သာရကိုေကာင္းေကာင္း သိထား 
ခံစားထားခဲ့သူ ဆိုေတာ့ အင္မတန္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။

သူေျပာသလို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္က ဘာမွ ကိုယ့္အတြက္အက်ဳိးမရွိဘူး ဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္
က ဒီကဗ်ာ ဆန္႔က်င္ျပခ်င္ပါတယ္။

                      ေတာသားႏွင့္ေဆာင္း

                      ကတီၲပါမရွိ စပ္ေစာင္ရွိတယ္
                      စပ္ေစာင္မရွိ လႊာေစာင္ရွိတယ္
                      လႊာေစာင္မရွိ ထင္းတုံးရွိတယ္
                      ထင္းတုံးမရွိ သတၱိရွိတယ္။

     ေရးတာက တစ္သက္တာစာေပဆုရ ဆရာၾကီး ကိုေလး(အင္းဝဂုဏ္ရည္)ပါ။ 

ကဗ်ာေလးက လူတိုင္းနားလည္လြယ္တဲ့႐ိုး႐ိုးေလး ေရးျပထားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါပဲ။
ဒီကဗ်ာကို ဖတ္ၿပီး ဘာရသလဲ၊ ဘာေတြ ေတြး စရာရွိလာသလဲ ။

ကြ်န္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းအေတြးကေတာ့ ဒီကဗ်ာနဲ႔ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့ျခင္းဟာ ကြ်န္ေတာ့္
အတြက္ ရတနာသိုက္တစ္ခုနဲ႔ေတြ႕ခြင့္ရခဲ့ျခင္းပါပဲ။

                         ေတာသားႏွင့္ေဆာင္းတဲ့။

ကြ်န္ေတာ္ကလည္း ေတာသားဆိုေတာ့ ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ကိုဖတ္မိကတည္းက ကြက္
တိေပါ့။

ပထမဆုံးစာေၾကာင္းက
ကတီၲပါမရွိ စပ္ေစာင္ရွိတယ္တဲ့။
ဘဝမွာ လူတိုင္းဟာ အေကာင္းဆုံးကိုခ်ည္းပဲ လိုခ်င္ၾကတာေပါ့။ ေလာဘရွိသူေတြခ်ည္း
မဟုတ္လား။ ဒါကို ကဗ်ာဆရာက သိတယ္။ဘယ္ေနရာျဖစ္ျဖစ္ အေကာင္းဆုံးကို ပိုင္
ဆိုင္ခ်င္ၾကတာေပါ့ေလ။ ခရီးသြားရင္ ကိုယ္ပိုင္ကားနဲ႔သြားတာမ်ဳိးကအစ အိမ္သာတက္
ရင္ေတာင္  ဗိုလ္ထိုင္အိမ္သာနဲ႔ မွ တက္ခ်င္တာမ်ဳိး။ဒါေပမဲ့ မရွိဘူးလား၊ ရတယ္
ရွိတာနဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္ေနမယ္။ ပထမဆုံးစာေၾကာင္းက ဒါကိုေျပာတာ။

ဒုတိယစာေၾကာင္း
စပ္ေစာင္မရွိ လႊာေစာင္ရွိတယ္တဲ့။
ဪ..၊ ကဗ်ာဆရာက ေျပာထားတာ။အကယ္၍ အေကာင္းဆုံးဆိုတဲ့အရာသာငါ့မွာ 
မရွိရင္ သူ႔ေလာက္မေကာင္းတဲ့ ဟာနဲ႔လည္း ငါ့ဘဝကို ငါ ေနတတ္ေက်နပ္ပါတယ္
တဲ့။ ကဗ်ာဆရာဟာ မရွိတာကို တမေနဘူး။ရွိတာနဲ႔ အိုေက စိုေျပတယ္ေပါ့။ ဒါကိုေျပာထား တာ။

တတိယစာေၾကာင္း
လႊာေစာင္မရွိ ထင္းတုံးရွိတယ္တဲ့။
အိုေက ဒုတိယတန္းစားေလာက္ ေကာင္းတာမရွိဘူးလား။ ရတယ္ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး။တတိ
ယတန္းစား အေနအထားနဲ႔လည္း ဘဝမွာငါေနေပ်ာ္ပါတယ္ကြာလို႔ ျပဳံးျပဳံးႀကီး ဆိုထား
တာ။

ထင္းတုံးမရွိ သတၱိရွိတယ္..တဲ့

ကြ်န္ေတာ္အၾကဳိက္ဆုံးစာသားပဲ။

ေဟ့ ငါ့မွ ဘာမွမရွိရွိဘာအားကိုးစရာမွ မရွိရွိအကူညီေပးမယ့္သူ ဘယ္သူမွ မရွိရွိငါျဖစ္ခ်င္တာကို ငါကိုယ္တိုင္ရေအာင္လုပ္မယ္ ေဟ့ ငါ့မွာ သတၱိရွိတယ္ကြ လို ့ၾကဳံးဝါးသံကို ၾကားလိုက္ရသလိုပဲ။ ၾကက္သီးေတြေတာင္ ထေလာက္တဲ့အထိပါပဲ။

ဒါပဲ။
ဒါဟာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကေပးတဲ့ ခြန္အားပဲ။ေအာင္ျမင္ေရး၊ ႀကီးပြားခ်မ္းသာေရးတိုးတက္ေရး 
စတဲ့ စကားလုံး အႀကီးႀကီးေတြတစ္လုံးမွ မပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီကဗ်ာဟာကြ်န္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ အထက္ကေျပာထားတဲ့ စကားလုံးေတြသုံးၿပီး ေရးထားတဲ့ စာတစ္အုပ္ထက္ အဖိုးတန္တဲ့ က်မ္းတစ္ဆူပါပဲ။

ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္ခံအားအရေတာ့ဒီကဗ်ာဟာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ဟိုကဒီကစုေစာင္းျပန္
လည္တင္ျပထားတဲ့ အဂၤလိပ္စာေတြကို ျဖတ္ညႇပ္ကပ္လုပ္ထားတဲ့ စာအုပ္ထူထူတစ္အုပ္ထက္ အဖိုးတန္တဲ့ က်မ္းတစ္ဆူပါပဲ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျဖစ္ခ်င္တာေတြကိုျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္တဲ့ သတၱိကိုကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကေနလည္း ရေအာင္စြမ္းေဆာင္ေပးႏိုင္တယ္ဆိုတာကို ေျပာခ်င္တာပါပဲ။

ဒါဟာ
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကေပးတဲ့ခြန္အားပဲ။

                            လူခါး
               Chiyoda-Machi,JP

                12:35pm: fri;